Kościół parafialny pw. Maryi Matki Kościoła

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY W szczególny sposób wyróżnia się w architekturze miasta Dzierżoniowa. Projektantem budowli był znakomity śląsko-berliński architekt Karol Gothard Langhans, natomiast nadzór nad realizacją tego projektu powierzono mistrzowi budowlanemu z Wałbrzycha – Leopoldowi Niederackerowi. Uroczyste poświęcenie kamienia pod budowę kościoła odbyło się 25 listopada 1795 r. Budowa trwała trzy lata (1975-1978). Kościół ten należy do wysoko cenionych zabytków architektury sakralnej na Dolnym Śląsku. Do roku 1946 należał do ewangelickiej gminy wyznaniowej, a po przejęciu miasta przez administrację polską przeszedł w posiadanie nowo powstałej parafii ewangelicko-agsburskiej. W 1962 r., ze względu na znikomą liczbę wyznawców, kościół zamknięto i przekazano miejscowej administracji, która zamieniła go na magazyn i sklep meblowy. W 1973 r. po wybuchu pożaru, który strawił górną część wieży i znaczną część dachu, został przekazany rzymsko-katolickiej parafii św. Jerzego w Dzierżoniowie. W latach 1974-1979 dokonano kapitalnego remontu wnętrza i przygotowano kościół do kultu Bożego. Konsekrowany został 27 maja 1979 r. przez Ks. bpa Wincentego Urbana, a następnie erygowano samodzielną parafię. W świątyni na uwagę zasługuje m.in.: ołtarz przeniesiony z dawnego kościoła augustianów i obraz Najświętszej Maryi Panny. W latach 1981-2004 wykonano inwestycje i prace remontowo-konserwatorskie obiektu. Ponadto zainstalowano 3 dzwony na wieży kościelnej: „Maryi Matki Kościoła”, „Święty Józef” i „Święty Stanisław Bp Męczennik” oraz kuranty. Na przełomie 2010-2011 dokonano kapitalnego remontu dachu: w dużej mierze nowa więźba dachowa, opierzenie, system odpływowy i pokrycie całości powierzchni nową dachówką.

MARYJA MATKĄ KOŚCIOŁA Święto Maryi, Matki Kościoła, obchodzone w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, zostało wprowadzone do polskiego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 r. przez Episkopat Polski – za zgodą Pawła VI. Dzień ten został wybrany dlatego, że Zesłanie Ducha Świętego było początkiem działalności Kościoła. Jak podają Dzieje Apostolskie, w momencie Zesłania Ducha Świętego w Wieczerniku obecni byli wszyscy Apostołowie, którzy „trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego” (Dz 1, 14). Matka Najświętsza, Oblubienica Ducha Świętego, mocą którego w dniu Zwiastowania poczęła Jezusa Chrystusa, przeżyła w Wieczerniku wraz z Apostołami zstąpienie Ducha Miłości na Kościół. Od tej chwili Maryja, Wspomożycielka Wiernych i Matka Kościoła, towarzyszy Kościołowi w świecie. Maryja jest Matką Kościoła. Tytuł ten dawali Matce Najświętszej teologowie już od początków dziejów Kościoła, a w ostatnim stuleciu papieże: Leon XIII, Jan XXIII i Paweł VI. Biskupi polscy złożyli Pawłowi VI Memoriał z gorącą prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła i oddanie ponowne Jej macierzyńskiemu Sercu całej rodziny ludzkiej. Prymas Polski, kard. Stefan Wyszyński, w imieniu 70 biskupów polskich w dniu 16 września 1964 roku, podczas trzeciej sesji soborowej, wygłosił przemówienie, uzasadniając konieczność ogłoszenia Maryi Matką Kościoła. Powoływał się na doświadczenia naszego Narodu, dla którego Matka Chrystusowa, obecna w naszych dziejach, i zawsze przez nas wzywana, była ratunkiem, pomocą i zwycięstwem. Biskupi polscy zabiegali również bardzo o to, aby nauka o Matce Najświętszej została włączona do Konstytucji o Kościele, gdyż to podkreśla godność Maryi jako Matki Kościoła i Jej czynną obecność w misterium Chrystusa i Kościoła. W 1968 r. Paweł VI potwierdził swoje orzeczenie o Matce Kościoła w Wyznaniu Wiary, w tzw. Credo Pawłowym. Episkopat Polski włączył wówczas do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie: „Matko Kościoła, módl się za nami”. Wniósł równocześnie prośbę do Stolicy Świętej, aby wezwanie to znalazło się w Litanii odmawianej w Kościele Powszechnym, i aby papież ustanowił Święto Matki Kościoła również dla całego Kościoła Powszechnego.